Wmo breed gedragen, maar in de praktijk nog niet vlekkeloos

De uitgangspunten van de Wmo 2015, die gemeenten verplicht om te zorgen dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen, worden breed gedragen. Maar in de dagelijkse praktijk loopt men tegen inhoudelijke problemen aan. Deze conclusie trekt het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) na een onderzoek naar de toepassing van de wet, dat vandaag verscheen.

Een belangrijk punt van zorg voor KBO-COB  is de conclusie dat  het voor inwoners en beroepskrachten niet altijd duidelijk is waar zij terecht kunnen met een hulpvraag. Beleidsmedewerkers, Wmo-consulenten en aanbieders zijn nog vaak zoekende. Manon Vanderkaa: “Dat is zorgelijk. Weten waar je moet zijn voor goede zorg is tenslotte de sleutel tot langer fijn en veilig thuis kunnen wonen. Ik zie uit naar de reactie van de minister en de wijze waarop gemeenten ondersteund  gaan worden.”

Knelpunten

Op verschillende terreinen worden door het SCP knelpunten gesignaleerd. Zo vindt men het begrip zelfredzaamheid moeilijk toepasbaar op bepaalde groepen (bijvoorbeeld mensen met GGz-problematiek of dementie). Ook ziet men grenzen aan de mogelijkheden om een beroep te doen op het sociale netwerk van hulpbehoevenden (bijvoorbeeld door schroom van inwoners om hulp te vragen en overbelasting van mantelzorgers). En het blijkt moeilijk om geschikte vrijwilligers te vinden en om lichtere vormen van ondersteuning in te zetten (bijvoorbeeld door beperkt aanbod).

Samenwerking  zorgverzekeraars

De samenwerking tussen gemeenten en aanbieders en zorgverzekeraars lijkt onder de Wmo 2015 gelukkig toe te nemen. Ook worden verbindingen gelegd met andere beleidsterreinen, met andere gemeenten in de regio en tussen hulpverleners op de werkvloer. Gemeenten zijn in 9 van de 10 gevallen positief over de samenwerking met de wijkverpleegkundigen. Maar er zijn ook belemmeringen. De afstemming tussen gemeenten en zorgverzekeraars loopt vaak nog niet soepel, vooral in kleine gemeenten. Drie op de tien gemeenten is van mening dat de afstemming met zorgverzekeraars slecht verloopt. Vanderkaa: “Het is goed dat duidelijk wordt wat er speelt en vooral hoe het kan worden opgelost. Zorgverzekeraars en gemeenten  moeten met elkaar in gesprek”.