Niet meer alleen met Kerst

Niet meer alleen met Kerst

Lange tijd waren ze alleen, maar op latere leeftijd vonden ze dan toch hun zielsverwant, hun maatje, de liefde van hun leven. Drie ex-vrijgezellen vertellen hoe het voelt om na lange tijd alleen te zijn geweest nu samen Kerst te vieren.

Wilt u dat ook? U kunt nu 14 dagen gratis daten met KBO-PCOB. Klik hier.

"Het lijkt een soap, maar het is een sprookje"

- Janny Hemmink (89) en Jan Hartman (84) uit Ermelo

Janny was haar hele leven al alleen. Ze woont op de begane grond, Jan op de tweede verdieping. Al vier jaar zien ze elkaar elke dag.

Janny: ‘Op weg naar huis van een reisje met de PCOB zei een vriendin: “Dit is Jan, hij wordt je nieuwe buurman.” Toen ik na het overlijden van mijn zus voor het eerst alleen naar de kerk ging, liep ik naar een lege plaats. Het bleek de plaats naast Jan te zijn.’

Jan: ‘Daarna zijn we elkaar blijven zien. Inmiddels eten we elke dag samen en zijn we daarnaast de hele zondag bij elkaar.’

Nooit durven dromen

Janny: ‘Ik ben mijn hele leven alleen geweest, van een relatie is het nooit gekomen. Ik had nog nooit zo’n leuk contact met een man als met Jan. Nog steeds denk ik: hoe is het in de wereld mogelijk? Dan zeg ik: “Jan, wat hebben we het goed samen.” Het lijkt een soap, maar het is een sprookje.’

Jan: ‘Ik had een goed huwelijk en heb twee kinderen. De dementie van mijn vrouw betekende een lang proces van afscheid nemen. Dat ik Janny leerde kennen, had ik nooit durven dromen. Nu kan ik me niet meer voorstellen dat ze er niet is. We ervaren het als een zegen, we kunnen het echt heel goed met elkaar vinden. Van meet af aan, zonder strubbeling.’

Janny: ‘We zijn eerlijk en open en kunnen alles tegen elkaar zeggen. Als er iets is, praten we het uit. Maar we blazen geen kleine dingen op. We lachen er liever samen om.’

We trekken samen op

Janny: ‘We doen veel samen. Dat ik wat ouder ben dan Jan, merken we alleen met fietsen.’

Jan: ‘Ook tijdens de kerstdagen trekken Janny en ik samen op. We hoeven niets bijzonders te doen, blijven lekker thuis. Toen mijn vrouw nog leefde, hielp ik bij mijn vrouw in het verzorgingshuis. Dat was fijn.’

Janny: ‘Met Kerst had ik nooit het gevoel dat ik iets miste. Toch moet ik er nu niet meer aan denken om die dagen alleen te zijn.’

"Meteen weer zo verbonden als toen"

- Ans Termorshuizen (81) en Arie de Graaf (84) uit Den Hoorn/Pijnacker

De prille liefde uit hun jeugd, die toen niet mocht, kreeg na zestig jaar een nieuwe kans. Die lieten Ans en Arie niet liggen.

Arie: ‘Toen ik 18 was, ontmoette ik Ans op de ijsbaan. Zij was pas 16. Anderhalf jaar hebben we om elkaar heen gedraaid.’

Ans: ‘We wisten dat het niks werd, want hij was protestant, ik katholiek. Je had respect voor je ouders en geen behoefte aan gedoe.’

Arie: ‘Ja, we waren te jong om door te zetten en zijn uit elkaar gegroeid. Uiteindelijk zijn we allebei getrouwd en hebben we allebei een goed huwelijk gehad.’

Meneer, wie zoekt u?

Arie: ‘Toen mijn vrouw overleden was, wilde ik weten hoe het met Ans was. Ik stond bij de naambordjes te kijken en hoorde een stem: “Meneer, wie zoekt  u?” “Ik zoek jou”, zei ik.’

Ans: ‘Ik antwoordde: “Ik weet nergens van.” En toen ineens: “Verrek, jij bent Arie. Kom even boven.” Ik herkende hem aan zijn stem.’

Arie: ‘We zijn niet te hard van stapel gelopen. Het overlijden van mijn vrouw was nog te kort geleden, ook voor mijn kinderen. Maar we voelden ons meteen weer zo verbonden als toen, een verliefdheid zonder vlinders. We bespreken alles, helpen elkaar en doen alles op één lijn.’

Ans: ‘In gezelschap kijken we elkaar regelmatig even aan. Dan weten we precies van elkaar wat we denken over wat gezegd wordt. We geven elkaar ook ruimte en vrijheid. Arie heeft van alles te doen om het huis, ik heb mijn vriendinnen.’

Een ketting met onze voorletters

Arie: ‘Een eenzame Kerst, dat ken ik niet. Na het overlijden van mijn vrouw werd ik opgevangen door mijn kinderen en kleinkinderen.’

Ans: ‘Maar wat niemand voelt, is dat je er wel alleen zit en ’s avonds in een leeg huis komt. Wat we samen doen? Ontbijten, naar de kerk, het maakt niet uit welke. Als we niet gevraagd worden, maken we het thuis gezellig. Lekker samen eten koken.’

Arie: ‘Onze partners zijn overleden, we dragen allebei onze trouwring nog. Na een jaar gaf ik Ans een ketting met daaraan onze voorletters. Die heeft ze nog geen dag af gehad. Het is de bevestiging van onze verbintenis.’

Ans: ‘Ik zeg het nog weleens, als we samen beneden staan: wie zoekt u meneer?’

"Onverwacht en alles ging vanzelf"

- Arie Slob (70) en Daniël Dik (62) uit Noordeloos/Barendrecht

Arie en Daniël  zijn allebei actief voor de kerk en de PCOB. In mei 2018 waren ze aanwezig bij de start van een PCOB-vakantieweek. Daar werden ze voor de kerkdienst aan elkaar voorgesteld.

Arie: ‘Tijdens de dienst zat ik achter hem. Ik dacht: wat een mooie en bijzondere man, een man die net als ik geïnteresseerd is in het geloof.’

Daniël: ‘Later werd ik naar de tafel getrokken waar Arie zat. We raakten aan de praat.’

Arie: ‘Toen ik vertrok, liep Daniël mee naar de auto, daar sprong de vonk over. Dit mag een kans hebben, dacht ik. Ik ging op vakantie, snel daarna hebben we elkaar opnieuw ontmoet.’

Daniël: ‘Ja, dat moment. Ik liep terug van de auto en dacht: wat is dit, wat overkomt me? Achteraf zeiden mensen die er die dag bij waren: “We hebben het zien gebeuren.” Het was helemaal onverwacht en alles ging vanzelf.’

Meer inhoud en betekenis

Daniël: ‘Ik heb in Arie iemand gevonden met wie ik echt kan praten, met wie ik serieus kan zijn en kan lachen. Zondag afscheid nemen en wachten tot vrijdag, dat vind ik nog steeds moeilijk. Ook al hebben we altijd vier keer per dag contact.’

Arie: ‘Ik was dertig jaar alleen geweest, daarvoor had ik enkele relaties. Dit heb ik nog nooit voor iemand gevoeld. Wat ik meemaak, kan ik nu met Daniël delen. Daardoor krijgt alles meer inhoud en betekenis.’

Zo mooi, wat wij samen hebben

Arie: ‘Kerstdagen zie ik als familiedagen, maar mijn familie is heel klein. Samen met Daniël heeft het een diepere betekenis gekregen. Ik zie nu dat je je voeten niet bij een ander onder tafel hoeft te steken om het gezellig te hebben.’

Daniël: ‘Met Kerst was ik meestal bij mijn familie, met mijn moeder voor wie ik lang heb gezorgd. Vooral met Oud en Nieuw voelde het alsof ik met mezelf moest leuren om niet alleen te zijn. Het is zo mooi, wat wij samen hebben. Echt jammer dat onze ouders dit niet hebben mogen meemaken.’

Twee weken gratis daten

met KBO-PCOB!

Steeds meer 50-plussers zijn alleen en zien er een beetje tegenop om de feestdagen alleen door te brengen. Omdat mensen graag iemand binnen de vertrouwde kring zoeken, heeft KBO-PCOB al een paar jaar een eigen datingsite, samen met 50PlusMatch. Daar kunt u kennismaken met andere mensen, zowel binnen als buiten de vereniging, die net als u alleen zijn. Probeer het eens! U kunt nu twee weken gratis rondsnuffelen.

Mooi aanbod voor leden

Leden krijgen 14 dagen gratis lidmaatschap

om de KBO-PCOB-datingsite uit te proberen.

Helemaal vrijblijvend, u hoeft niets op te zeggen, u zit nergens aan vast.

Schrijf u uiterlijk 15 januari (voor de eerste keer) in op: